Zone 0, 1, 2, 20, 21, 22 Sınıflandırma : Modeller
11.05.2026

Zone 0, 1, 2, 20, 21, 22 Sınıflandırma : Modeller

Zone Sınıflandırması: Zone 0, 1, 2 ve Zone 20, 21, 22 Bölge Tanımları

Yazar: Murat Demirci, Elektrik Mühendisi  |  Güncelleme: 9 Mayıs 2026  |  Kategori: Teknik Rehber

⚠ Güvenlik Uyarısı

Zone sınıflandırması yapmak ve bu sınıflandırmaya uygun ekipman seçmek, yetkili mühendis ve patlama güvenliği uzmanı sorumluluğundadır. Yanlış sınıflandırma ya da uygunsuz ekipman seçimi yangın, patlama ve ölümle sonuçlanabilir. Bu rehber bilgilendirme amaçlıdır; saha uygulaması mutlaka Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD) çerçevesinde yürütülmelidir.

Patlayıcı ortam içeren tüm endüstriyel tesisler — rafineriler, petrokimya tesisleri, akaryakıt depoları, un fabrikaları, ilaç üretim alanları — kullanım sırasında patlayıcı atmosfer oluşma olasılığına göre bölgelere ayrılır. Bu sınıflandırmaya uluslararası teknik dilde Hazardous Area Classification (HAC) ya da Türkçe karşılığıyla zone sınıflandırması adı verilir. Bu kapsamlı rehberde gaz tehlikeli bölgeler için Zone 0, 1, 2 ve toz tehlikeli bölgeler için Zone 20, 21, 22 tanımlarını, hangi ekipmanın hangi zone'da kullanılacağını ve Türkiye'deki yasal çerçeveyi inceliyoruz.

Zone Sınıflandırması Nedir?

Zone sınıflandırması, bir endüstriyel tesiste patlayıcı atmosferin ne sıklıkla ve ne kadar süreyle oluşabileceğini belirleyen sistematik bir değerlendirmedir. Bu sınıflandırma, hem ekipman seçimini hem de işletme kurallarını doğrudan etkiler. Standartlar şu çerçevededir:

  • IEC 60079-10-1: Gaz, buhar ve sis tehlikeli alanların sınıflandırılması (Zone 0/1/2)
  • IEC 60079-10-2: Toz tehlikeli alanların sınıflandırılması (Zone 20/21/22)
  • EN 60079 serisi: Avrupa eşdeğer standartlar — TS EN 60079 serisi olarak Türkiye'de kabul edilmiştir

Türkiye'de zone sınıflandırması, 30 Nisan 2013 tarih 28633 sayılı "Çalışanların Patlayıcı Ortamların Tehlikelerinden Korunması Hakkında Yönetmelik" kapsamında her işverene zorunluluk olarak getirilmiştir. Bu yönetmelik, işyerinde Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD) hazırlanmasını ve zone haritasının saha çizimlerine işlenmesini şart koşar.

Gaz Tehlikeli Bölgeler: Zone 0, Zone 1, Zone 2

Gaz, buhar ya da sis halindeki yanıcı maddelerin havayla karışıp patlayıcı atmosfer oluşturabildiği bölgeler üç kademede sınıflandırılır. Aşağıdaki tablo zone başına oluşma sıklığını ve örnek alanları özetler:

Zone 0

> 1000 saat / yıl

Patlayıcı atmosferin sürekli, uzun süreler boyunca ya da çoğunlukla mevcut olduğu bölgedir.

  • Depo tankı iç hacmi (sıvı yüzeyinin üstü)
  • Doldurma noktası iç bölümü
  • Reaktör iç hacmi (proses devam ederken)

Zone 1

10–1000 saat / yıl

Patlayıcı atmosferin normal işletme sırasında zaman zaman oluşabildiği bölgedir.

  • Pompa ve kompresör odaları
  • Boya kabini ve püskürtme alanları
  • Sıvı doldurma noktası çevresi (1 m yarıçap)
  • Akaryakıt istasyonu pompası

Zone 2

< 10 saat / yıl

Patlayıcı atmosferin normal işletmede oluşmadığı; oluştuğunda kısa süreli kaldığı bölgedir.

  • Açık hava proses alanı
  • Flanş, vana ve bağlantı çevresi
  • Sızıntı ihtimali bulunan dış alan
  • Zone 1 alanını çevreleyen tampon bölge

Zone 0: Sürekli Tehlike

Zone 0, patlayıcı atmosferin yıl içinde 1000 saatten fazla mevcut olduğu en yüksek riskli bölgedir. Bu bölgelerde sadece Category 1G (EPL: Ga) ekipman kullanılabilir. Genellikle iki bağımsız koruma yöntemi gerektirir (örn. Ex ia içsel güvenlik). Saha uygulamada Zone 0 alanları küçük ve sınırlıdır; tipik olarak depo tankı iç hacmi gibi kapalı bölümlerle sınırlıdır.

Zone 1: Zaman Zaman Tehlike

Zone 1, patlayıcı atmosferin normal operasyon sırasında oluşabildiği bölgedir. Bu kategori petrokimya ve rafineri tesislerinin işletme alanlarının önemli bir kısmını kapsar. Zone 1 için Category 2G (EPL: Gb) ekipman zorunludur. Ex d (alev sızdırmaz) ve Ex e (artırılmış güvenlik) koruma tipleri en yaygın çözümlerdir.

Mutel'in Zone 1 Ex-proof armatür koleksiyonunda yer alan tüm ürünler II 2G Ex d e IIB T4 Gb / IP66 işaretlemeli olup CE + ATEX belgesine sahiptir; pompa odaları, boya kabinleri ve kompresör binaları için ideal seçimdir.

Zone 2: Nadir Tehlike

Zone 2, normal operasyonda patlayıcı atmosferin oluşmadığı; oluştuğunda da kısa süreli kaldığı bölgedir. Bu bölgeler genellikle açık hava proses alanları, dış sızıntı bölgeleri ve Zone 1 alanlarını çevreleyen tampon bölgelerdir. Zone 2 için Category 3G (EPL: Gc) ekipman yeterlidir; Ex nA (n-tipi artırılmış güvenlik) en sık tercih edilen koruma yöntemidir.

Akaryakıt istasyonlarının üst tavan bölümleri ve dış sundurmaları gibi Zone 2 alanlarında exproof yol ve cadde armatürleri ve Hensel ex-proof Zone 2 buat serisi tipik çözümlerdir; Zone 2 sertifikalı buatlar kablo bağlantı noktaları için zorunludur.

Toz Tehlikeli Bölgeler: Zone 20, Zone 21, Zone 22

Yanıcı toz partiküllerinin havayla karışıp patlayıcı bulut oluşturabildiği ortamlar için ayrı bir sınıflandırma serisi tanımlanmıştır. Toz patlamaları gaz patlamaları kadar yaygın olmasa da daha yıkıcı olabilir; özellikle un fabrikaları, çimento tesisleri, şeker rafinerileri ve metal toz işleyen tesisler bu kapsamdadır.

Zone 20

> 1000 saat / yıl

Patlayıcı toz bulutunun sürekli ya da uzun süreler boyunca mevcut olduğu bölgedir.

  • Silo iç hacmi
  • Toz toplayıcı iç bölümü
  • Öğütücü ve değirmen iç hacmi

Zone 21

10–1000 saat / yıl

Normal işletmede zaman zaman patlayıcı toz bulutu oluşabilen bölgedir.

  • Yükleme ve boşaltma noktaları
  • Numune alma istasyonları
  • Açık ekipman çevresi

Zone 22

< 10 saat / yıl

Normal işletmede toz bulutu oluşmadığı; oluştuğunda kısa süreli kaldığı bölgedir.

  • Depo dış alanları
  • Toz çöken zemin yüzeyleri
  • Zone 21 alanını çevreleyen tampon bölge

Toz tehlikeli bölgelerde IEC 60079-31 standardına göre Ex t (toz koruma — muhafaza ile) tipinde ekipman tercih edilir. Toz katmanı kalınlığı ve sıcaklık sınıfı (T_X°C) saha şartlarına göre özenle seçilmelidir; çünkü tabaka halinde biriken toz, ekipman yüzeyindeki sıcaklığı dış ortamdaki bulut sıcaklığından daha kritik hale getirir.

Tüm Zone Karşılaştırma Tablosu

Zone Tehlike Tipi Oluşma Sıklığı ATEX Kategorisi EPL Tipik Koruma Tipi
Zone 0 Gaz / Buhar Sürekli (>1000 sa/yıl) Category 1G Ga Ex ia (içsel güvenlik)
Zone 1 Gaz / Buhar Zaman zaman (10–1000 sa/yıl) Category 2G Gb Ex d, Ex e, Ex ib, Ex m
Zone 2 Gaz / Buhar Nadir (<10 sa/yıl) Category 3G Gc Ex nA, Ex ic
Zone 20 Toz Sürekli (>1000 sa/yıl) Category 1D Da Ex ta, Ex iaD
Zone 21 Toz Zaman zaman (10–1000 sa/yıl) Category 2D Db Ex tb, Ex ibD
Zone 22 Toz Nadir (<10 sa/yıl) Category 3D Dc Ex tc, Ex icD

Önemli kural: Üst seviye koruma alt seviyelerde her zaman kullanılabilir. Örneğin Cat 1G ekipman Zone 0, 1 ve 2'de; Cat 2G ekipman Zone 1 ve 2'de geçerlidir. Ancak alt seviye üst seviyede kullanılamaz; Cat 3G ekipman Zone 0 ya da Zone 1'de kullanılamaz.

Zone Sınıflandırma Süreci

Profesyonel bir zone sınıflandırma çalışması (Hazardous Area Classification — HAC) şu adımlarla yürütülür:

  1. Tehlikeli madde envanteri: Tesiste bulunan tüm yanıcı sıvı, gaz, buhar ve tozların listelenmesi; her birinin parlama noktası, alt patlama limiti (LEL), gaz grubu ve sıcaklık sınıfının belirlenmesi.
  2. Kaynak analizi: Patlayıcı atmosfer salınım kaynaklarının (kaçak noktaları, vana flanşları, açık tanklar) tespit edilmesi ve sürekli/birinci derece/ikinci derece kaynak olarak sınıflandırılması.
  3. Havalandırma değerlendirmesi: Doğal ya da mekanik havalandırma seviyesinin (yüksek, orta, düşük) belirlenmesi.
  4. Zone sınırlarının çizimi: Salınım kaynağı çevresinde matematiksel ve deneyimsel yöntemlerle zone yarıçaplarının hesaplanması ve plana işlenmesi.
  5. Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD) hazırlanması: Zone haritası, mevcut ekipman uyum analizi, alınan önlemler ve eğitim planının resmi belgeye dönüştürülmesi.
  6. Periyodik gözden geçirme: Tesis ya da süreç değişikliklerinde HAC çalışmasının güncellenmesi (genellikle 5 yılda bir, anlamlı değişiklikte hemen).

Pratik Saha Senaryoları

Senaryo 1: Akaryakıt istasyonu pompa adası

Pompa hacminin etrafında 1 m yarıçap içinde Zone 1, 1–4,5 m arası Zone 2 sınıflandırılır. Üst kanopi tavanında Zone 2 sınıflandırması uygulanır.

Pompa adası → Zone 1 + Zone 2

Senaryo 2: Petrokimya pompa odası

Pompalar çevresinde havalandırma orta seviyede ise tüm oda Zone 1 olarak sınıflandırılır. Yüksek havalandırma sağlanırsa pompa çevresi Zone 1, oda geneli Zone 2 olur.

Tipik durum → Zone 1

Senaryo 3: Un fabrikası silo bölümü

Silo iç hacmi Zone 20, yükleme ve boşaltma noktaları Zone 21, depo dış alanları Zone 22 olarak sınıflandırılır. Tüm elektrik ekipmanı Ex t korumalı olmak zorundadır.

Silo dış noktaları → Zone 21

Senaryo 4: Boya kabini

Solvent bazlı boya püskürtme kabini iç hacmi Zone 1, kabine 1 m mesafedeki dış alan Zone 2 olarak sınıflandırılır. Aydınlatma armatürleri Ex d ya da Ex e olmak zorundadır.

Kabin içi → Zone 1

Senaryo 5: LPG dolum tesisi

Dolum kolu Zone 1, dolum noktasının 4–8 m çevresi Zone 2 olarak sınıflandırılır. Aydınlatma için Pelsan Atarex Zone1 yüksek tavan armatürleri ve etanj armatürler tercih edilir.

Dolum kolu → Zone 1

Zone Bazlı Mutel Portföyü

10 yıllık Pelsan aydınlatma bayiisi Mutel Elektrik, tüm zone sınıflandırmaları için ATEX/CE belgeli ürün ailelerini stoklarında bulundurur. Aşağıda zone bazlı önerilen ürün kategorileri yer almaktadır:

Genel Zone 1/2 alanları için exproof etanj armatür, exproof LED projektör, exproof yüksek tavan armatür ve exproof acil aydınlatma kategorilerimizden ürün seçebilirsiniz. Saha PKD'nizdeki zone haritasıyla ürün kategorisi eşleştirmesi konusunda teknik ekibimize 0212 254 44 46 numaralı hattan ya da eticaret@mutel.com.tr adresinden ulaşabilirsiniz.

Sık Sorulan Sorular

Zone sınıflandırmasını kim yapar?
Zone sınıflandırması işverenin sorumluluğundadır. Pratikte tehlikeli bölge sınıflandırma çalışması (Hazardous Area Classification — HAC) deneyimli bir patlama güvenliği mühendisi ya da uzmanlaşmış mühendislik firması tarafından IEC 60079-10-1 (gaz) ve IEC 60079-10-2 (toz) standartları kapsamında hazırlanır. Türkiye'de 30.04.2013 tarih 28633 sayılı Yönetmelik, Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD) hazırlanmasını ve sınıflandırmanın yetkili uzmanca yapılmasını şart koşar.
Zone 0 ile Zone 1 arasındaki temel fark nedir?
Zone 0, patlayıcı atmosferin sürekli ya da uzun süreler boyunca (yıl içinde 1000 saatten fazla) mevcut olduğu bölgedir. Zone 1 ise patlayıcı atmosferin normal işletme koşullarında zaman zaman (yıl içinde 10–1000 saat) oluşabildiği bölgedir. Zone 0 için Category 1G (Ga) ekipman zorunluyken Zone 1 için Category 2G (Gb) yeterlidir. Zone 0 alanları genellikle küçük ve sınırlıdır; çoğu rafineri Zone 0 alanı barındırmaz, sadece Zone 1 ve Zone 2 ile çalışır.
Toz tehlikeli ortamlar nasıl sınıflandırılır?
Toz tehlikeli ortamlar Zone 20, Zone 21 ve Zone 22 olarak sınıflandırılır. Zone 20 sürekli toz bulutu (silo iç hacmi gibi), Zone 21 normal işletmede zaman zaman toz bulutu (yükleme noktası), Zone 22 ise nadir toz bulutu (depo dış alanı) anlamına gelir. Sınıflandırma IEC 60079-10-2 standardına göre yapılır. Toz ortamlarında Ex t (muhafaza ile koruma) tipi ekipman en yaygın çözümdür.
Zone 2 alanlarda hangi ekipman kullanılır?
Zone 2 için Category 3G (EPL: Gc) ekipman yeterlidir. Bu kategoride genellikle Ex nA (artırılmış güvenlik n-tipi) korumalı armatürler, kablo bağlantı kutuları ve buatlar kullanılır. Daha yüksek korumaya sahip Cat 1G ve 2G ekipmanlar Zone 2'de her zaman kullanılabilir; bu nedenle Zone 1 için belgelendirilmiş armatürler Zone 2 alanlarında da serbestçe tercih edilebilir.
Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD) nedir?
Patlamadan Korunma Dokümanı (PKD), bir işyerinde patlayıcı ortam oluşma riskinin değerlendirildiği, zone sınıflandırma haritasının çizildiği, kullanılan ekipman listesinin tutulduğu, alınan önlemlerin ve çalışan eğitiminin belgelendiği yasal dokümandır. 30 Nisan 2013 tarih 28633 sayılı Yönetmelik kapsamında zorunludur. PKD, İSG uzmanı ya da yetkili mühendis tarafından hazırlanır ve denetim ziyaretlerinde ibraz edilmek üzere işyerinde bulundurulur.

Resmi Kaynaklar ve Referanslar

  1. IEC 60079-10-1 (Ed. 2.0, 2020) — Gaz Tehlikeli Bölgelerin Sınıflandırılması
  2. IEC 60079-10-2 (Ed. 2.0, 2015) — Toz Tehlikeli Bölgelerin Sınıflandırılması
  3. Çalışanların Patlayıcı Ortamların Tehlikelerinden Korunması Hakkında Yönetmelik (30.04.2013, 28633) — mevzuat.gov.tr
  4. Muhtemel Patlayıcı Ortamlar Yönetmeliği (2016/8 Tebliğ — ATEX 2014/34/EU aktarımı)
  5. ATEX 1999/92/EC İşyeri Direktifi — EUR-Lex
  6. IECEx Sistemi — www.iecex.com
  7. TÜRKAK Onaylanmış Kuruluşlar — www.turkak.org.tr
MD

Murat Demirci — Elektrik Mühendisi

10 yıllık Pelsan aydınlatma bayiisi Mutel Elektrik bünyesinde görev yapan Murat Demirci, patlayıcı ortam sınıflandırması ve PKD hazırlığında 8 yılı aşkın saha tecrübesine sahiptir. Türkiye genelinde 150+ rafineri, petrokimya ve akaryakıt depo projesinde HAC danışmanlığı yürütmüştür.

T-Soft E-Ticaret Sistemleriyle Hazırlanmıştır.